Το προς ψήφιση νομοσχέδιο ΔΕΝ αφορά στην «αλλαγή φύλου από τα 15»

Επιμένουμε όμως να παραχαράσσουμε, να διαστρεβλώνουμε. Στο δημόσιο διάλογο κυριαρχεί η εντύπωση ότι συζητάμε για το «δικαίωμα ενός παιδιού» να αλλάξει το φύλο του. «Ας νομιμοποιήσουμε και την παιδεραστία» λένε οι αγράμματοι (όχι με την έννοια των περγαμηνών) κήρυκες του μίσους, αντιστοίχως με το «ας νομιμοποιήσουμε και την κτηνοβασία» όταν συζητάμε για τον «γάμο των ομοφυλόφιλων». Γιατί;

Η αδυναμία όλων να συζητήσουν ΚΑΝΟΝΙΚΑ το ζήτημα της νομικής αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου σε συνθλίβει. Δημοσιογραφικά η διαχείριση του θέματος αγγίζει τα όρια του τραγέλαφου, ενώ πολιτικά, η έγερση φόβων και παθών είναι απλώς «μια από τα ίδια» από τους συνήθεις υπόπτους, αγράμματους, αστοιχείωτους αλλά και καιροσκόπους. Με σοβαρές συνέπειες όμως.
Ας αποσαφηνίζουμε μερικά πράγματα:
1. Διεµφυλικά είναι τα άτοµα στα οποία ο εσωτερικός και προσωπικός τρόπος µε τον οποίο τα ίδια βιώνουν το φύλο τους δεν αντιστοιχεί στο φύλο που καταχωρίστηκε κατά τη γέννησή τους µε βάση τα βιολογικά τους χαρακτηριστικά, µε συνέπεια τα άτοµα αυτά να νιώθουν τη λεγόµενη «δυσφορία γένους» και να υφίστανται διακρίσεις σε όλους τους χώρους που ζουν, εργάζονται, αναπτύσσονται.
2. Η «ταυτότητα φύλου» («gender identity») αναφέρεται «σε αυτό που βιώνει βαθιά ο κάθε άνθρωπος ως εσωτερική και ατοµική εµπειρία φύλου, η οποία µπορεί να αντιστοιχεί ή να µην αντιστοιχεί στο φύλο που του αποδόθηκε κατά τη γέννηση.
3. Η ταυτότητα φύλου διαφέρει από το σεξουαλικό προσανατολισµό, ενώ ένα διεµφυλικό άτοµο µπορεί να έχει ταυτότητα ετεροφυλοφιλική, αµφιφυλόφιλη ή οµοφυλοφιλική.
4. Τι συζητάμε με το προς ψήφιση νομοσχέδιο:
Το θέμα διόρθωσης φύλου στα δημόσια έγγραφα. Το νομοσχέδιο δεν αφορά την νομιμοποίηση της αλλαγής φύλου αλλά την δυνατότητα των ανθρώπων να δηλώνουν μέσω μιας απλής δικαστικής διαδικασίας το φύλο που αισθάνονται. Τον διοικητικό προσδιορισμό της ταυτότητας φύλου. Δεν προϋποθέτει αλλαγή φύλου ή οποιαδήποτε φυσική παρέμβαση παρά μόνο αίρει μέρος των κοινωνικών στεγανών που δημιουργούν στρες στα διεμφυλικά άτομα.
Δίνεται η δυνατότητα με δικαστική απόφαση- πάντα- ένα άτομο να αλλάξει το φύλο του, όταν συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις που θέτει το νομοσχέδιο, αναφέρονται λεπτομερώς, χωρίς να υποβληθεί, όπως γινόταν ως σήμερα, σε χειρουργική επέμβαση η ψυχιατρική θεραπεία. Λέξη κλειδί ο «αυτοπροσδιορισμός«.
5. Τι προβλέπει αυτό το νομοσχέδιο τέλος πάντων;
  • Ο ενδιαφερόμενος υποχρεούται με τις νέες ρυθμίσεις να εμφανιστεί αυτοπροσώπως σε ειδική αίθουσα των δικαστηρίων, χωρίς δημοσιότητα και με εξασφάλιση της εχεμύθειας.
  • Η απόφαση του δικαστηρίου για την αλλαγή του φύλου του υποχρεωτικά δημοσιεύεται σε Ληξιαρχείο και η αλλαγή «περνάει» σε ταυτότητα, διαβατήριο και λοιπά.
  • Οι υπάλληλοι του Ληξιαρχείου και άλλων δημοσίων υπηρεσιών υποχρεούνται σε καθήκον εχεμύθειας σε σχέση με την αλλαγή φύλου των πολιτών.
  • Αλλαγή φύλου επιτρέπεται και στους έγγαμους, με την προϋπόθεση ότι ο γάμος τους κηρύσσεται αμέσως ανυπόστατος, αλλά αν θέλουν να συνεχίσουν την κοινή τους ζωή, τους δίνεται η δυνατότητα να συνάψουν σύμφωνο συμβίωσης.
  • Σε κάθε περίπτωση δεν επηρεάζονται οι σχέσεις τους με τα παιδιά τους, αν υπάρχουν, καθώς διατηρούνται στο ακέραιο οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματά τους.
  • Σύμφωνα με το νομοσχέδιο δικαίωμα αλλαγής φύλου παρέχεται δύο φορές. Μία φορά που το άτομο θα αλλάξει το φύλο του και μία ακόμα αν θέλει να επανέλθει στο προηγούμενο.
  • Με τις νέες ρυθμίσεις, επιχειρείται, να προβλεφθεί καταστρατήγηση του νόμου και για το λόγο αυτό, αναφέρεται ότι παρά την αλλαγή του φύλου, διατηρούνται σε ισχύ δικαιώματα και υποχρεώσεις που προϋπήρχαν.

6. Και που είναι το πρόβλημα;
Η συζήτηση γίνεται προβληματική (δηλαδή μονοδιάστατη και αγοραία) όταν μιλάμε για τις περιπτώσεις ανηλίκων. Για τα ανήλικα προβλέπεται δικαίωμα διοικητικής αλλαγής φύλου με προϋποθέσεις αυστηρότερες, όπως είναι φυσικό, τη συναίνεση των γονιών τους και επιπλέον τη γνωμοδότηση πολυμελούς επιστημονικής επιτροπής η οποία συγκροτείται από πολλές ειδικότητες. Η συγκρότηση της θα προβλεφθεί με απόφαση του Υπουργού Υγείας.

7. Από το 2016 τα ελληνικά δικαστήρια έχουν αποφανθεί αμετάκλητα υπέρ της «Ληξιαρχικής μεταβολής φύλου χωρίς εγχείρηση αφαίρεσης οργάνων», προσπερνώντας την ισχύουσα νομοθεσία.

Εν κατακλείδι: Συζητάμε για τη ΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΦΥΛΟΥ.
Αν η «πλειοψηφία των ελλήνων πολιτών δεν συμφωνεί με το… θέμα», όπως διακηρύττουν με ρητορική καθαρού μίσους κήρυκες και ιεροκήρυκες, δεν έχει καμία σημασία. Η ποιότητα της δημοκρατίας κρίνεται από το σεβασμό των δικαιωμάτων των λίγων.Και κάτι τελευταίο, επειδή είναι σε εξέλιξη η συζήτηση στη Βουλή και επειδή μου τέλειωσαν οι δραμαμίνες: η δημόσια συζήτηση είναι υποκριτική. Μιλάμε για τα αυτονόητα. Την πιο απλή πράξη απελευθέρωσης και αγάπης για τις ζωές του 1% του ελληνικού πληθυσμού. 

 

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Το προς ψήφιση νομοσχέδιο ΔΕΝ αφορά στην «αλλαγή φύλου από τα 15»

  1. Δεν επιχειρηματολογείτε όμως τεκμηριωμένα απέναντι σε απλά πράγματα που η πλειοψηφία του «αγράμματου» κόσμου (δεν θα σας πω τι γραμματικές γνώσεις έχω δεν χρειάζεται) θεωρεί αυτονόητα όπως
    – Η αίσθηση κάποιου ατομου πως δεν ανήκει στο φύλο που βιολογικά είναι και γενήθηκε είναι αποτέλεσμα πολλών βιωμάτων που ξεκινούν από παιδική ηλικία, και έχουν εξελιχθεί σε μία ψυχοσωματική ασθένεια. Ως ασθενείς βεβαίως έχουν καθε δικαίωμα σε περίθαλψη και στήριξη ιατρική και ψυχολογική. Η νομιμοποίση όμως της άρνησης του φύλου που βιολογικά ανήκουν αποτελεί νομιμοποίηση μιας διαστροφής, και παραίτησης της πολιτείας να τους παρέχει την παραπάνω ιατρική και ψυχολογική περίθαλψη προκειμένου να επανέλθουν σε φυσιολογική συμπεριφορά.
    – Η καταστρατήγηση του νόμου θεωρώ πως είναι βέβαιη και θα υπάρξουν απόλυτα «νόμιμες» αρνήσεις στράτευσης του βιολογικά ανδρικού πληθυσμού
    – Εφόσον το άτομο δεν προχωρήσει μελλοντικά σε αλλαγή φύλου (κάτι που θεωρώ μοναδική φυσιολογική εξέλιξη) θα οδηγηθεί σε ομοφυλοφυλικές σχέσεις, κάτι που πέραν της μη υγιους σεξουαλικής συμπεριφοράς που είναι προσωπικό τους πρόβλημα και απλά «‘ασθένεια» το επαναλαμβάνω, δημιουργεί και μια σειρά κοινωνικών και κατ επέκταση οικονομικών προβλημάτων
    – Δεν έχουν δυνατότητα να τεκνοποιήσουν παρά να υιοθετήσουν παιδιά που θα κάνουν κάποιοι φυσιολογικοί, και μη μου πείτε περιμένουμε να εξελιχθεί η τεχνολογία και να γίνει πιό οικονομική κλωνοποίηση, η δωρεά σπέρματος – ωαρίων κλπ για να μπορούν όλοι να έχουν παιδιά (τότε θα γίνει εμπόριο η ανθρώπινη αναπαραγωγή)
    – Στερούν από το κοινωνικό σύνολο (λόγω μη τεκνοποίησης), από εργατικό δυναμικό των επόμενων γενεων που θα προσφέρει την εργασία του, τις εισφορές του στα ασφαλιστικά ταμεία, θα καταβάλει φόρους, που άμεσα η πολιτεία χρησιμοποιεί για να παρέχει υπηρεσίες σε όλες τις εν ζωη γενιές ανθρώπων. Αρα μειώνεται η παραγωγική δύναμη, άρα θα δουλεύουν λιγότεροι για να ζουν περισσότεροι. Ηδη η οικονομική κρίση αποτρέπει τα ζευγάρια να κάνουν πολλά παιδιά, δεν θέλει η κοινωνία να προστεθεί και άλλη μια κατηγορία στείρων ατόμων
    ποια λύση βλέπετε σε αυτό ?

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s